Nieuw verschenen! Boek over omgangsvormen op het werk | 'Werknemers moeten aangifte doen van agressie' | De Abvakabo wil dat er een aparte cao komt voor een veilige werkplek in de hele publieke sector | Landelijke dag tegen agressie en geweld | Boekestijn excuseert zich voor 'spleetoog' | Zorgplicht werkgever na seksuele intimidatie | Slachtoffer zwijgt over seksuele intimidatie | Geen discriminatie na klacht over discriminatie | Pesten schadelijker dan seksuele intimidatie | Wegpesten kost geld

Nieuw verschenen! Boek over omgangsvormen op het werk

Wij hebben het boek zelf nog niet gelezen, maar willen het u niet onthouden; er is een nieuw boek verschenen over (ongewenste) omgangsvormen op het werk. Het boek verscheen van de hand van Arie Stuij en is verkrijgbaar op de website: www.boekscout.nl.

Arie Stuij legt, zoals hij het noemt, het ‘apengedrag’ van managers bloot. Goede managers, maar ook vreselijke brokkenpiloten in gedrag en visie. Velen zullen dit in hun eigen werkomgeving herkennen.

14 april 2009

'Werknemers moeten aangifte doen van agressie'

Minister Guusje ter Horst van Binnenlandse Zaken heeft werknemers in de publieke sector opgeroepen altijd aangifte te doen als ze te maken krijgen met agressie of geweld. Ook vindt zij dat de politie deze meldingen serieus moet nemen. Justitie moet volgens haar dubbele straffen eisen.

'We moeten het niet accepteren', zei Ter Horst maandag op een bijeenkomst van Abvakabo FNV in Amsterdam. Die vond plaats in het kader van de landelijke actiedag tegen agressie en geweld die de vakbond heeft georganiseerd. Aanleiding is een reeks incidenten met geweld tegen onder meer buschauffeurs en hulpverleners.

' Het is diep triest dat we hier staan', aldus Abvakabo FNV-voorzitter Edith Snoey. Zij zei niet te begrijpen dat sommige burgers zich misdragen tegenover ambtenaren. 'Hoe is het in godsnaam mogelijk dat je het in je bolle kop haalt? Handen af van de werknemers in de publieke sector.'

Snoey overhandigde Ter Horst een manifest over agressie op de werkvloer. Daarin pleit Abvakabo FNV onder meer voor een centraal meldpunt voor ambtenaren die te maken krijgen met scheldpartijen of geweld. Ook wil de bond dat als werknemers lichamelijke of geestelijke schade oplopen, de baas die vergoedt. Later kan het geld dan worden verhaald op de daders.

Ter Horst zei in gesprek te gaan met de vakbond over de voorstellen. Het plan de schade voor te schieten, noemde zij 'een sympathiek idee'. Zij wees erop dat dit bij de politie al vaak gebeurt. Harde toezeggingen deed de politica nog niet.

De minister bevestigde dat veel werknemers met agressie te maken hebben. Volgens haar komt dit doordat sommige ouders hun kinderen slecht opvoeden. Zo leren zij niet dat ze zich fatsoenlijk moeten gedragen tegenover mensen in uniform.

Bron: ANP - 6 april 2009

De Abvakabo wil dat er een aparte cao komt voor een veilige werkplek in de hele publieke sector.

In de cao wil de bond afspraken maken met werkgevers en de minister van Binnenlandse Zaken over maatregelen die werknemers een veilige werkplek moeten bieden. De FNV-bond lanceerde dit voorstel maandag op de landelijke actiedag tegen agressie en geweld tegen buschauffeurs, politiemensen, ambulancepersoneel en andere werknemers in de publieke sector.

Bron: ANP - 6 april 2009

Landelijke dag tegen agressie en geweld

Op verschillende plaatsen in Nederland betogen werknemers en werkgevers maandag tegen agressie en geweld. Vakbond FNV nam het initiatief tot deze landelijke actiedag. Verschillende bonden en de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) hebben zich bij de actie aangesloten.

FNV sloeg vorige week alarm over toenemende agressie tegen werknemers van bijvoorbeeld hulpdiensten en in het openbaar vervoer. Volgens de vakbond zijn de grenzen van het toelaatbare allang overschreden.

Op verschillende plaatsen in het land vinden demonstraties plaats waar naast vakbondvoorzitters ook landelijke en lokale bestuurders zijn betrokken. In Amsterdam spreekt minister Guusje ter Horst van Binnenlandse Zaken en in Rotterdam is dat burgemeester Ahmed Aboutaleb. VNG-voorzitter Annemarie Jorritsma zal een toespraak houden in haar eigen gemeente Almere.

Om vijf voor twaalf zullen volgens FNV overal in het land brandweer-, politie- en ambulancesirenes, treintyfoons, busclaxons en trambellen klinken, afkomstig van werknemers uit sectoren die steeds vaker met agressie te maken hebben.

De laatste weken zijn er veel geweldsincidenten gemeld tegenover trein- en buspersoneel. Zondag werd nog een 37-jarige inwoner van Weesp aangehouden op station Almere-Muziekwijk. De man wordt verdacht van een poging tot zware mishandeling. Hij zou zich ook schuldig hebben gemaakt aan belediging en bedreiging van NS-medewerkers.

Bron: ANP - 6 april 2009

Boekestijn excuseert zich voor 'spleetoog'

DEN HAAG - Tweede Kamerlid Arend Jan Boekestijn heeft op zijn Twitterpagina op internet zijn excuses aangeboden voor een onwelgevallige opmerking over chinezen. De VVD-er maakte maandag in een iets te joviale discussie met schrijver Ronald Giphart over dictators de opmerking dat hij wel eens ''een spleetoog'' over het hoofd zag. ''Het zijn er zoveel'', schreef hij. Lees meer op Nu.nl

Bron: www.nu.nl / Het Parool - 18 maart 2009

Jurisprudentie: zorgplicht werkgever na seksuele intimidatie

Een werkneemster raakt arbeidsongeschikt na seksuele intimidatie. Door het ontbreken van een passende functie, wordt een re-integratietraject tweede spoor opgestart. Werkgever zegt de arbeidsovereenkomst na uitblijven van resultaat. Werkneemster stelt dat het ontslag kennelijk onredelijk is.

Werkneemster is sinds 25 september 2000 als keetdame/koffiejuffrouw in dienst bij Dura Vermeer Infrastructuur B.V. Op 15 april 2005 heeft werkneemster zich in overspannen toestand ziek gemeld en gemeld dat zij geruime tijd ongewenst seksueel bejegend werd door een projectleider van werkgever.

Werkgever heeft de projectleider direct op non-actief gesteld en de beschuldiging door een extern bureau laten onderzoeken. Dit bureau heeft geadviseerd de projectleider schriftelijk te berispen, hem te verstaan te geven dat bij herhaling ontslag zou volgen en hem voortaan niet meer als leidinggevende van vrouwen te laten fungeren. Werkgever heeft dit advies opgevolgd.

Re-integratie
Werkgever heeft werkneemster aangeboden om in juni 2005 op neutraal terrein als keetdame te re-integreren. Werkneemster voelde zich daartoe nog niet in staat. Uit onderzoek van een arbeidsdeskundige is gebleken dat er binnen de organisatie van werkgever geen blijvende passende functies voor werkneemster zijn.

In maart/april 2006 is een re-integratietraject tweede spoor opgestart. Vanwege aanhoudende psychische klachten van werkneemster is dit traject zonder resultaat gebleven. Werkgever heeft de arbeidsovereenkomst na verkregen vergunning van CWI wegens langdurige arbeidsongeschikt opgezegd tegen 1 september 2007.

Werkneemster stelt dat er sprake is van een kennelijk onredelijk ontslag en vordert schadevergoeding wegens inkomstenderving en pensioenschade, vermeerderd met de wettelijke rente.

Arbeidsgerelateerde arbeidsongeschiktheid
Vast komt te staan dat de seksuele intimidatie de arbeidsongeschikt heeft veroorzaakt, zodat sprake is van arbeidsgerelateerde arbeidsongeschiktheid. Indien een werkgever tekortschiet in de nakoming van zijn zorgplicht, is hij schadeplichtig jegens de werknemer die slachtoffer van seksuele intimidatie is geworden.

Schuldaansprakelijkheid
Het gaat hierbij echter om een schuldaansprakelijkheid, niet om een risicoaansprakelijkheid. Werkgever was niet van de situatie op de hoogte, onder andere doordat werkneemster, ondanks de aanwezigheid van een vertrouwenspersoon, langdurig heeft gezwegen. Zodra werkneemster werkgever heeft ingelicht, heeft werkgever adequate maatregelen getroffen.

Zorgplicht
De kantonrechter oordeelt dat werkgever niet is tekortgeschoten in zijn zorgplicht. Werkgever heeft zich voldoende ingespannen om werkneemster te laten re-integreren. Voorts heeft werkgever het salaris van werkneemster langer volledig doorbetaald dan volgens de wet en cao vereist is en heeft aan werkneemster bij beëindiging van de arbeidsovereenkomst een compensatie voor inkomensderving ad € 5.000,- betaald.

De kantonrechter acht het ontslag niet kennelijk onredelijk. De vordering van werkneemster wordt afgewezen.

Bron: LJN BG4499 Kantonrechter Haarlem Datum: 12-11-2008
Bron: © De Clercq advocaten, notarissen, belastingadviseurs

Jurisprudentie: slachtoffer zwijgt over seksuele intimidatie

Een vrouw werkt sinds september 2000 als koffiejuffrouw bij een bouwbedrijf op Schiphol. Op 15 april 2005 meldt zij zich ziek. Oorzaak: zij werd al geruime tijd ongewenst seksueel bejegend door een projectleider.

De werkgever zet de projectleider direct op non-actief en laat door een extern bureau onderzoek doen. Dat bureau stelt vast dat er inderdaad sprake was van seksuele intimidatie en adviseert om de projectleider te berispen en te benadrukken dat bij aanhoudend gedrag ontslag volgt. De projectleider wordt vervolgens ook overgeplaatst. Daarna worden er diverse pogingen gedaan om de vrouw te re-integreren. Na twee jaar ziekte krijgt de werkgever een ontslagvergunning en zegt de arbeidsovereenkomst op. De vrouw krijgt een vergoeding van 5.000 euro. Zij wil nu schadevergoeding op grond van kennelijk onredelijk ontslag.

De kantonrechter stelt vast dat bij de toetsing van het gevolgencriterium alle omstandigheden ten tijde van het ontslag in onderlinge samenhang in aanmerking moeten worden genomen. Van belang is dan of er een relatie bestaat tussen de arbeidsongeschiktheid en het werk en of de werkgever dat te verwijten is. Het staat vast dat er sprake is van ongewenste seksuele intimidatie. Als de werkgever dit had kunnen weten of vermoeden, kan hij tekortgeschoten zijn in zijn zorgplicht. Maar dit is niet het geval.

De vrouw heeft de seksuele intimidatie tot februari 2005 verzwegen. Toen ze zich uiteindelijk ziek meldde, is de werkgever direct adequaat opgetreden. De werkgever heeft dus niet zijn zorgplicht geschonden. Van belang is ook dat het bedrijf een vertrouwenspersoon had tot wie de vrouw zich had kunnen wenden. Ook heeft de werkgever voldoende pogingen gedaan om de werkneemster te re-integreren. De vordering wordt afgewezen.

Bron: Kantonrechter Haarlem, 12 november 2008, JAR 2008, 305

Jurisprudentie: geen discriminatie na klacht over discriminatie

Een werkgever wordt beschuldigd van discriminatie door een werknemer, nadat de arbeidsovereenkomst van de werknemer niet verlengd is. De werknemer heeft eerder een klacht ingediend, omdat hij gediscrimineerd werd door een collega.

Werknemer is van Soedanese afkomst en is op 19 maart 2004 als medewerker productie in dienst getreden bij Burger King Restaurants B.V. op basis van een arbeidsovereenkomst voor de duur van 6 maanden. Deze arbeidsovereenkomst is verlengd met een jaar en later door overgang van onderneming overgenomen door Servex. Werkgever heeft de arbeidsovereenkomst met werknemer met ingang van 19 september 2005 verlengd voor een jaar en heeft hem een promotie en salarisverhoging gegeven.

Pesten
Werknemer is door een Turkse en Marokkaanse collega gepest en gediscrimineerd. Op 7 juni 2006 heeft een gesprek plaatsgevonden tussen werknemer, de Marokkaanse collega, de restaurantmanager en de districtmanager. De collega heeft toegegeven dat hij werknemer heeft gepest en gediscrimineerd.

Op 9 augustus 2006 is werknemer schriftelijk te kennen gegeven dat zijn arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd zal eindigen op 18 september 2006. Werknemer heeft bij brief van 25 september 2006 een verzoek ingediend bij de Commissie Gelijke Behandeling. Deze heeft geoordeeld dat werknemer is benadeeld wegens het feit dat hij heeft geklaagd over discriminatie en dat werkgever daardoor in strijd heeft gehandeld met het verbod van victimisatie.

Werknemer vordert primair de arbeidsovereenkomst alsnog te verlengen. Subsidiair vordert werknemer (een voorschot op) een schadevergoeding.

Geen specifieke sancties
De kantonrechter oordeelt dat een beroep op art. 8a AWGB, niet zoals een beroep op art. 8 AWGB, tot de mogelijkheid van vernietigbaarheid van de beëindiging van de arbeidsovereenkomst kan leiden. Aan een overtreding van art. 8a AWGB zijn geen specifieke sancties verbonden.

De kantonrechter oordeelt dat er van een vordering tot schadevergoeding slechts sprake kan zijn indien het besluit de arbeidsovereenkomst niet te verlengen zijn oorzaak vindt in het op grond van art. 1 AWGB verboden onderscheid naar ras.

Daarnaast is de kantonrechter van mening dat de bijzondere bewijslastverdeling uit art. 10 AWGB niet geldt voor art. 8 en 8a AWGB. Dit betekent dat het op de weg van werknemer ligt om te stellen en zo nodig te bewijzen dat het niet aangaan van een nieuwe arbeidsovereenkomst een gevolg is van het feit dat hij in mei 2006 heeft geklaagd over discriminatie.

De kantonrechter acht het niet bewezen dat er een causaal verband bestaat tussen de klacht over discriminatie en het niet verlengen van de arbeidsovereenkomst. De kantonrechter komt hierdoor tot een andere vaststelling van de feiten dan de Commissie Gelijke Behandeling, zodat er grond is van dit oordeel af te wijken. Ook de subsidiaire vordering van werknemer is daarom afgewezen.

Bron: LJN BG5158 Kantonrechter Utrecht

Pesten schadelijker dan seksuele intimidatie

Werknemers die structureel gekleineerd worden en aanhoudend kritiek krijgen lopen meer schade op dan werknemers die seksueel geïntimideerd worden.

In het onderzoek werden 110 studies van de afgelopen 21 jaar vergeleken op effecten van seksuele intimidatie en pesten op de werkvloer voor werknemers.

Gekeken werd naar het effect op werk, medewerkertevredenheid en tevredenheid over het management, stress, woede, angst, mentale en fysieke gezondheid. Ook emotionele banden met het werk en ontslagredenen werden vergeleken.

De onderzoekers rekenen tot pesten onder meer: schreeuwen, het structureel herinneren van medewerkers aan hun fouten, roddelen, medewerkers negeren of buitensluiten en het beledigen van gedrag, houding en privéleven van medewerkers.

Negatieve werksfeer
Zowel pesten als seksuele intimidatie zorgen voor een negatieve werksfeer en ongezonde effecten voor werknemers. De studie toonde echter aan dat agressie op de werkplek de meest ernstige consequenties heeft. Medewerkers die werden geconfronteerd met pesterijen, onbeschoft gedrag en interpersoonlijke conflicten zijn eerder geneigd om ontslag te nemen.

Het onderzoek toonde aan dat dergelijke medewerkers zich minder prettig voelen, minder tevreden met hun werk en leiddinggevende zijn dan zij die seksueel intimiderend gedrag moesten ondergaan. Bovendien ervaren medewerkers die systematisch worden gepest, vaker angstgevoelens en stress en zijn ze minder betrokken bij hun werk.

'Aangezien seksuele intimidatie steeds minder gecaccepteerd wordt in de maatschappij, zijn organisaties steeds vaker gericht op hulp aan de slachtoffers. Hierdoor wordt het voor slachtoffers minder zwaar om hiermee om te gaan', verklaart onderzoeker Sandy Hershcovis, van de Universiteit van Manitoba.

Moeilijk aan te tonen
'Daar tegenover staat dat aggressief gedrag in de vorm van pesten en onbeschoft gedrag niet illegaal zijn. Slachtoffers van dit soort gedrag zijn daarom op zichzelf aangewezen. Pesten is vaak subtieler en soms niet zichtbaar voor anderen. Om een voorbeeld te noemen: hoe meldt een medewerker aan de baas dat hij wordt uitgesloten van de lunch of genegeerd wordt? Het onduidelijke karakter van dergelijk gedrag maakt sancties lastig.'

Het belang van de houding van managers bij de bestrijding van pesten op het werk werd in Groot-Britannië vorig jaar onderstreept tijdens een landelijke campagne tegen pesten op het werk. Ook in Nederland blijken leidinggevenden vaak een rol te hebben in pesterijen.

Bron: P&O Actueel - 2 april 2008

Wegpesten kost geld

Een werknemer wordt door zijn werkgever beschuldigd van disfunctioneren, het verspreiden van pornografisch materiaal en seksuele intimidatie. Deze werknemer wordt na een hartoperatie tijdens het re-integratieproces door zijn werkgever met voornoemde verwijten geconfronteerd.

De re-integratie wordt gestopt, en de gesprekken tussen werkgever en werknemer resulteren in een verstoring van de arbeidsrelatie, en volledige arbeidsongeschiktheid van de werknemer. Werkgever stelt een vervanger aan voor deze werknemer. Vervolgens deelt zij aan haar klanten mee dat de werknemer zijn werkzaamheden al heeft beëindigd.

Werkgever vraagt vervolgens een ontslagvergunning aan bij het CWI. De werknemer wacht deze procedure niet af, maar vraagt zelf om ontbinding van zijn arbeidsovereenkomst bij de kantonrechter te Rotterdam wegens verstoring van de arbeidsrelatie, en vraagt een forse vergoeding (het CWI heeft niet de bevoegdheid om een vergoeding aan een werknemer toe te kennen, vandaar dat de werknemer zich tot de kantonrechter wendt).

De vergoeding wordt berekend aan de hand van de zogenaamde ‘kantonrechtersformule’, waarbij de duur van het dienstverband en de leeftijd van de betrokken werknemer als uitgangspunt dienen.

Werkgever kan de grove verwijten in deze procedure niet bewijzen. Op basis hiervan oordeelt de kantonrechter Rotterdam op 18 juni 2007 dat de verstoring van de arbeidsrelatie te wijten is aan de werkgever, en kent de werknemer daarom een forse vergoeding toe op basis van de zogenaamde 'Kantonrechtersformule', waarbij de correctiefactor op C=2 wordt gesteld.

In een neutrale situatie waarbij noch werkgever noch werknemer een verwijt kan worden gemaakt, is de correctiefactor in beginsel C= 1. Maar nu duidelijk is dat de werkgever de grenzen van goed werkgeverschap met voeten heeft getreden, stelt de Kantonrechter de correctiefactor op 2. Kantonrechters kennen vaak een lagere vergoeding toe wanneer werknemers zelf om ontbinding van hun arbeidsovereenkomst vragen. In deze zaak heeft de werkgever het arbeidsconflict en de arbeidsongeschiktheid van de werknemer veroorzaakt, reden genoeg om een hogere vergoeding dan gebruikelijk toe te kennen.

Bron: Anne Holdrinet -Certa Legal Advocaten - 17 januari 2008